Wiza

Pełna informacja o wizach znajduje się na stronie rosyjskiej ambasady: www.rusemb.pl. Wizy są obowiązkiem zarówno dla Polaków, jak i Rosjan od momentu wstąpienia Polski do UE. Zostały one wprowadzone na wniosek UE. Najprawdopodobniej w ciągu najbliższych dziesięcioleci zostaną zniesione, N. Sarkozy w czasie francuskiej prezydencji w UE na Szczycie UE-Rosja w Rostowie nad Donem mówił nawet o 15 latach.

W razie pytań dotyczących formalności wizowych najlepiej skontaktować się z wydziałem wizowym ambasady rosyjskiej (dane kontaktowe na ww. stronie). W przypadku nieuzyskiwania odpowiedzi najlepiej zwrócić się do biura pośrednictwa wizowego (jeśli nie z prośbą o wyrobienie wizy, to o udzielenie informacji). W większych miastach usługi pośrednictwa wizowego są dość powszechne, są świadczone przez prywatne firmy w biurach w pobliżu ambasady, konsulatów. Różnice w cenach usług zwykle nie przekraczają 100 zł.

Rosja to nie Związek Radziecki. Liczba odrzuceń wniosków wizowych jest także znacznie mniejsza niż w przypadku USA. Wymogi sprecyzowane na stronie powinny być przestrzegane, ale nie należy obracać wszystkiego do przesady, szukając fotografa, który wydrukuje zdjęcie na najlepszym papierze fotograficznym. W przypadku, gdy nie orientujemy się w formalnościach urzędowych, najlepiej zwrócić do biura pośrednictwa wizowego.

Karta migracyjna oraz rejestracja

Rosyjska granica znacząco różni się od stereotypu. Wiele zależy od punktu graniczego, aczkolwiek empirycznie można wskazać przejścia graniczne, gdzie unijni celnicy są bardziej rygorystyczni (do otwierania i przeglądania bagaży włącznie) od rosyjskich. Od rosyjskiego celnika na granicy otrzymamy (bezpłatnie) kartę migracyjną (ros. миграционная карта, ang. migration card), którą wypełniamy zgodnie z danymi (celem wizyty, miejscem noclegu), jakie podaliśmy w wizie. Karta migracyjna składa się z dwóch, praktycznie identycznych części: A i B. Kartę ta jest dwujęzyczna (w j. rosyjskim i angielskim), wypełniamy ją drukowanymi literami cyrylicą lub alfabetem łacińskim, płeć oznaczamy w stosownym polu krzyżykiem (wskazówki te są napisane, również w obu językach, na odwrocie karty). Pola zatytułowanego отчество/ patronymic (czyli imię odojcowskie typowe np. dla Rosjan, Ukraińców, Bułgarów, Arabów; przykładowo: Władimir Władimirowicz) Polacy nie wypełniają. Część A karty migracyjnej odbiera celnik, część B zachowujemy.

Obcokrajowcy przybywający do Rosji na ponad 7 dni mają obowiązek rejestracji w OWiR-ze (ros. Отдел виз и регистрации) lub na poczcie (200 rubli). Poświadczenie to, czyli учёт по месту пребывания wyrabia w większości przypadków strona goszcząca (!), np. hotel, dom noclegowy, na podstawie paszportu oraz karty migracyjnej obcokrajowca. To na stronie goszczącej ciąży obowiązek rejestracji i ponoszenia ewentualnych konsekwencji niedopełnienia tej formalności. Spis placówek OWiR w Petersburgu został podany na stronie: www.ovir-spb.ru. Większość rosyjskich hoteli za darmo (niekiedy za opłatą średnio do 500 rubli) samodzielnie rejestruje swoich gości. Od 2011 r. obcokrajowcy przy wyjeździe z Rosji nie muszą oddawać poświadczenia rejestracji celnikowi, aczkolwiek dla pewności warto je zachować.

Wzór karty migracyjnej otrzymywanej na granicy rosyjskiej (strona pierwsza, na stronie drugiej zawarta jest instrukcja w języku angielskim i rosyjskim)

Wzór poświadczenia rejestracji otrzymywanej z OWiR za pośrednictwem strony przyjmującej (obcokrajowiec otrzymuje tylko dolną część dokumentu)